Biała Woda to nieistniejąca wieś łemkowska, kiedyś malowniczo położona na krańcu Małych Pienin. Ma niezwykle urozmaicony krajobraz. Zagrody tej wsi ciągnęły się wzdłuż prawego brzegu potoku, były one rozbite na szereg osiedli typowych dla łańcuchówki opartej o system łanów leśnych.

Nazwa pochodzi od potoku. W 1651 r. było tu 9 zagrodników, obowiązanych do służby wojskowej i 12 dni pracy na pańskiem. W XVII-XVIII w. odbywały się w Białej Wodzie poszukiwania kruszców i nieefektywne prace górnicze. W latach 1738-39 wydobywano tu rudę żelaza i topniki dla huty w Szlachtowej. Później natomiast wieś stała się ważnym ośrodkiem druciarstwa, którym trudnili się niemal wszyscy mężczyźni, drutując garnki po zlepieniu klejem z przeżutego chleba żytniego, sezonowo wędrówali aż po Warszawę, Czemiowce, Kijów).

Po wysiedleniach z lat 1945 – 47 domy zostały zniszczone, lub zniszczały. Pastwiska i pola zarośnięte trawą pola oddano pod wypas pasterzom podhalańskim, którzy gospodarzą na nich do dziś.

Ostatnie ślady dawnej zabudowy to podmurówki z miejscowego wapienia. Kilka chałup ocalało w dawnym osiedlu Kornaje. Zachowała się też kapliczka w Niżnim Końcu i parę przydrożnych krzyży malowanych na blasze. Po II wojnie na obszarze Białej Wody wzniesiono kilka budynków związanych z wypasem. Później powstała „brama” do rezerwatu, wraz z kasą, w której przez kilka lat pobierano opłatę za wstęp. Najnowsze „inwestycje” to dwa cepeliowskie szałasy – punkty handlu oscypkami. Dolina ma niezwykłe walory krajobrazowe – malownicze grupy skał (Smolegowa, Brysztańskie Skały, Kociubylska Skała), dzikie zakątki leśne, unikalną wychodnię bazaltu.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ